To jest umowna gra, dziecięca zabawka, czerni z bielą, dobra ze złem i dnia z nocą. To
zestawienie przeciwieństw w ustawicznym dążeniu do harmonii poprzez bliskość, przyleganie do
siebie. Osobiste szukanie balansu w tym ważeniu – ile mnie tobie? Ile ciebie mnie ?

Projekt zakłada zestawienie 2 jakości jak awers i rewers tego samego, czy jak płaszcz i
podszewka. Dwie warstwy- między którymi zachodzi relacja, w której harmonizują się dwie istoty,
nie przeciwne sobie , a odmienne i tylko momentami symbiotyczne, a trwanie w takiej symbiozie,
dążenie do niej, to jak niekończące się tkanie , układanie wątków, podążanie za pozornie tylko
oczywistą osnową, to reagowanie elastycznym splotem na wstrząsy i węzły. To rozplątywanie
niemożliwego, to puszczenie niektórych motywów …. a nawet rozpuszczanie.

Nasze „Piekło- Niebo” ma dwie strony, można je oglądać z dwóch stron, a dodatkowo je
animować, przekładając na dobro, czy brnąc w mrok.
Format arkusza 70cmx 70cm, precyzyjnie zbigowane i złożone, pozwala na przełożenie na drugą
stronę opowieści, można to ustawiać na dwie strony, gdzie okalające szczyty obudowują głęboki
dół, lub odwrotnie , gdy cztery głębokie „kotły” okalają wyniesiony centralnie szczyt. Wszystko jest
tu metaforą miłości, która bywa wspinaczką i odpoczynkiem po niej.

Projekt z założenia pomyślany jest tak, że tworzymy go razem , ale osobno- każde z nas
odpowiada za jedną stronę zina- wspólnie uzgodniona jest tylko forma „piekła nieba”. Jerzy
Sadowski i Światosława Sadowska. Znamy się dość dobrze od 35 lat, ufamy sobie, jednak nie
umówiliśmy się na treści , które zawrzemy w tym projekcie. To ma być niespodzianka? Nie do
końca, jednak pewna niewiadoma jest też istotą miłości.